sportdata.gr:
sportdata.gr
Menu Guide - Είστε εδώ:
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΕΣ ->
ΜΠΑΣΚΕΤ ->
"Με την πλάτη στον τοίχο"

Με την πλάτη στον τοίχο

9/9/2013 sportdata.gr

Το τέλος του πρώτου γύρου του Ευρωμπάσκετ βρίσκει την Ελλάδα ναι μεν στην επόμενη φάση, αλλά με την πλάτη στον τοίχο και το πιστόλι στον κρόταφο. Το τι ακριβώς συνέβη στα τελευταία δύο παιχνίδια και το πως κατάφερε η εθνική να μεταμορφωθεί απο πεντάμορφη σε τέρας, είναι ενα ερώτημα το οποίο δεν βρίσκει εύκολη απάντηση. Το συγκεκριμένο κοντράστ εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Εθνική ομάδα και πραγματικά δεν έχει προηγούμενο.

Το να ασχοληθούμε αρχικά με τις νίκες που έκανε με Ρωσία, Τουρκία, Σουηδία και να αναφερθούμε στο πόσο καλά καλύφθηκε την απουσία του Σπανούλη, δεν έχει πραγματικά καμία σημασία γιατι αυτές οι νίκες είναι πλέον σαν να μην συνέβησαν ποτέ. Μπορεί να ακούγεται και να είναι άδικο το σύστημα, αλλά αυτό είναι και θα πρέπει να το δεχθούμε. Με ενα μαγικό χέρι να σου σβήνει ότι πέτυχες ως τώρα και να σου χρεώνει οτι απέτυχες, η Ελλάδα εισέρχεται στην δεύτερη φάση με τον πρώτο αγώνα να αποτελεί και τον πρώτο της τελικό. Ο πλέον σίγουρος τρόπος για να προκριθεί η Ελλάδα είναι οι τρείς νίκες απέναντι σε Σλοβενία, Ισπανία και Κροατία, την στιγμή που οι δύο νίκες και μία ήττα προϋποθέτουν και συνδυασμό αποτελεσμάτων για να βρεθεί στην οκτάδα.

Στα αγωνιστικά του θέματος, η Ελλάδα έχασε τα παιχνίδια με Ιταλία και Φινλανδία τόσο στο παρκέ όσο και στο μυαλό. Η επιθετικότητα των ιταλών παικτών που πάντα έπαιζαν στα όρια του φάουλ έπιασε στον ύπνο την Εθνική, που αναγκάστηκε να ακολουθήσει τον ρυθμό τους. Η προσπάθεια του Τρινκιέρι να σταματήσει το μακρινό σουτ της Ιταλίας ήταν σωστή και έγινε με την θυσία του Μπουρούση στον πάγκο και το δίδυμο Καϊμακόγλου-Φώτση στην πεντάδα. Παρά την υπερπροσπάθεια του Ζήση, η ταφόπλακα για την Ελλάδα ήταν η αστοχία στις κρίσιμες φάσεις στο τέλος και όταν το σκορ είχε κολλήσει και για τις δύο ομάδες, όπως φυσικά και οι 23 πόντοι του Μπελινέλι. Με τα ντράιβ των ιταλών να δίνουν και να παίρνουν (βλέπε Τζεντίλε), η Ελλάδα δεν είχε πλέον καμία τύχη. Το πάθημα όμως δεν έγινε μάθημα, και τα ίδια λάθη επαναλήφθηκαν και στο παιχνίδι με την Φινλανδία όπου τολμώ να πω οτι οι έλληνες παίκτες νόμισαν οτι ισως το είχαν κερδίσει απο τα αποδυτήρια. Ο Ντέτμαν αφού πήρε στα χέρια του το βίντεο-οδηγιών του αγώνα Ελλάδα-Ιταλία, παρουσίασε ακριβώς το ίδιο πλάνο και με τον Κόπονεν να μεταμορφώνεται σε Μπελινέλι έκανε τελικά την μεγάλη έκπληξη.

Ο Τρινκιέρι παίρνει τα εύσημα για τις πρώτες νίκες, αλλά οι τελικές του επιλογές για την δωδεκάδα επιστρέφουν για να τον στοιχειώσουν. Ο τραυματισμός του Σπανούλη αποσυντόνισε την εθνική και η έλλειψη γενικά των γκαρντ οδήγησε την ομάδα σε αλχημείες που δεν μπορούν πάντα να πιάνουν τόπο. Ο Φώτσης πιθανολογώ οτι σύντομα θα αποτελεί παρελθόν απο την εθνική καθώς τόσο ο Ζούρος πέρυσι όσο και ο Τρινκιέρι φέτος τον χρησιμοποιούν ελάχιστα εως καθόλου, ενώ η επιλογή του Καβαδά αντί του Βουγιούκα αποδείχθηκε η τραγικότερη απόφαση, πόσο μάλλον οταν απέναντι σε Ιταλία και Φινλανδία φάνηκε η έλλειψη βαριών κορμιών στο παρκέ.

Αν η Ελλάδα βρεί τρόπο να συνέλθει τις επόμενες μέρες και να εμφανίσει λύσεις στα προβλήματα που παρουσιάστηκαν, μπορεί κάλλιστα να περάσει στην οκτάδα καθώς τα ονόματα των Σλοβένων και Κροατών δεν είναι ικανά να την τρομάξουν. Και οι δύο συγκεκριμένες ομάδες έχουν πολλά προβλήματα φέτος με χτυπητά κενά τόσο σε άμυνα όσο και επίθεση. Μοναδική εξαίρεση αποτελεί η Ισπανία, που ναι μεν έκανε την παραδοσιακή της ήττα στην διοργάνωση αλλά στην μέρα της είναι ικανή να διαλύσει οποιονδήποτε αντίπαλο. Με ανάλογες εμφανίσεις πάντως οπως αυτήν με την Φινλανδία η Εθνική μας ομάδα δεν έχει καμία απολύτως τύχη.