sportdata.gr:
sportdata.gr
Menu Guide - Είστε εδώ:
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΕΣ ->
ΜΠΑΣΚΕΤ ->
"Το συρρικνωμένο μπασκετικό I.Q., και η δύσκολη επόμενη μέρα"

Το συρρικνωμένο μπασκετικό I.Q.,
και η δύσκολη επόμενη μέρα

16/9/2013 sportdata.gr

Το Ευρωμπάσκετ του 2013 έλαβε και επίσημα άδοξο τέλος για την εθνική, με τους έλληνες παίκτες να γυρίζουν στην πατρίδα πολύ πιο νωρίς απ'όσο αρχικά υπολόγιζαν. Η ήττα απο την Κροατία δεν μας έδωσε καν το δικαίωμα να ελπίζουμε σε στραβοπάτημα των ισπανών, και αφού οι ίδιοι είχαμε βάλει αρχικά την θηλειά στον λαιμό μας είπαμε στο τέλος να αποτελειώσουμε την δουλειά.

Η κακή ημέρα απο το πρωί φαίνεται, και είναι αλήθεια οτι όλα πήγαν στραβά για την ''επίσημη αγαπημένη''. Αρχικά ήταν ο τραυματισμός του Σπανούλη όταν η Ελλάδα είχε αρχίσει να ρολάρει, και στην συνέχεια οι δύο ήττες που κουβαλήσαμε στην Β' Φάση απο Ιταλία και Φινλανδία, με την δεύτερη ουσιαστικά να μας κάνει την μεγάλη ζημιά. Σαν να μην έφτανε αυτό, κανένα απο τα αποτελέσματα που περιμέναμε σαν δώρο δεν ήρθε και χάσαμε και άλλους δύο παίκτες στην πορεία. Αντιθέτως, εμείς ήμασταν αυτοί που κάναμε τα δώρα στους αντιπάλους μας. Εμείς δώσαμε το δικαίωμα στους ιταλούς να περάσουν στην οκτάδα χωρίς να χρειάζονται καν την νίκη που πέτυχαν με τους ισπανούς. Εμείς δώσαμε στους Σλοβένους μια καβάτζα 25 πόντων στο πρώτο ημίχρονο, και εμείς χαρίσαμε στους κατώτερους κροάτες την πρωτιά στον όμιλο. 'Ολοι λοιπόν πήραν τα δώρα τους και η Ελλάδα έμεινε τελευταία και καταϊδρωμένη. Αναλογιζόμενοι όλα αυτά, είναι πραγματικά άξιο απορίας που είχαμε τελικά μαθηματικές ελπίδες μέχρι και το τελευταίο μας παιχνίδι.

Οι ευθύνες είναι πολλές και ξεκινούν απο την ομοσπονδία και φτάνουν μέχρι και τους παίκτες, που όμως έχουν την λιγότερη απ'όλους. 'Ολοι κρινόμαστε απο το αποτέλεσμα, και έτσι θα κριθεί αναπόφευκτα και ο προπονητής μας Αντρέα Τρινκιέρι. Με αφετηρία τις αποφάσεις του για την τελική δωδεκάδα οπου άφησε την ομάδα με δύο γκαρντ και ένα ουσιαστικά σέντερ, και με αποκορύφωμα την τραγική διαχείρηση στα παιχνίδια με Σλοβενία και Κροατία, ο ιταλός κόουτς έχει χωρίς δεύτερη κουβέντα την μεγαλύτερη ευθύνη για το νέο φιάσκο της Ελλάδας. Κανείς δεν ζητάει εμφανίσεις ανάλογες με αυτές προ οκταετίας (άλλωστε και να θέλαμε δεν μπορούμε με αυτό το υλικό) αλλά τουλάχιστον περιμένει κανείς να δεί απο την εθνική τα απλά πράγματα. Αντιθέτως είδαμε μια ομάδα χωρίς αρχή και τέλος, με έντονα σημάδια χαμηλού μπασκετικού I.Q. Δεν μπορείς να αφήνεις συνειδητά εκτεθιμένο τον Ντράγκιτς και να λες οτι αυτό είναι τακτική, όπως δεν μπορείς να αφήνεις μια Κροατία που επιτίθεται μονόπλευρα να σου σκοράρει τόσους πόντους με τον ίδιο τρόπο. Η άλλοτε δυνατή αμυντική γραμμή της Ελλάδας αποδείχθηκε φέτος η αχίλειος πτέρνα της, ενώ τέτοια νούμερα σε λάθη και απώλειες ριμπάουντ δεν είδαμε ποτέ ξανά στο πρόσφατο παρελθόν.

Ο Τρινκιέρι φάνηκε απο την προετοιμασία οτι ουδέποτε κατέληξε στο βασικό σχήμα της εθνικής, ενώ διαχειρίστηκε λάθος τόσο τον Αντώνη Φώτση όσο και τον Στράτο Περπέρογλου που απο τα πρώτα παιχνίδια έδειχνε οτι αποτελεί κλειδί για την φετινή ομάδα. Η επιλογή του Καββαδά ήταν πέρα για πέρα η πιο άστοχη, και όσο έπαιξε στην ομάδα μόνο κακό έκανε χωρίς να φταίει σαφώς ο ίδιος. Χαρακτηριστική είναι η στιγμή στο παιχνίδι με την Κροατία, όπου ο Σπανούλης του έβαλε τις φωνές καθώς δεν μπορούσε να ακολουθήσει τον επιθετικό ρυθμό της ομάδας. Οι φωνές του Σπανούλη θα μπορούσαν να μεταφραστούν κάλλιστα σε φωνές προς τον Τρινκιέρι που πήρε έναν τόσο άπειρο παίκτη στην αποστολή. Ο ιταλός κόουτς αποδείχθηκε τελικά πιό άπειρος, αδυνατώντας να διαχειριστεί μια ομάδα όπως η Ελλάδα σε μια διοργάνωση όπως το Ευρωμπάσκετ, κάτι που άλλωστε παραδέχθηκε ο ίδιος μετά την ήττα απο την Σλοβενία. Με το να λες ''let's go! let's go!'' στα τάιμ-αουτ την στιγμή που οι υπόλοιποι προπονητές σκαρφίζονται συστήματα και επιθέσεις, δεν μπορείς να πας πουθενά στο σύγχρονο μπάσκετ.

'Ολα τα παραπάνω ανήκουν πια στην ιστορία, και αυτό που έχει πλέον σημασία είναι η επόμενη μέρα. Για τέταρτη σερί χρονιά η Ελλάδα δηλώνει απούσα απο το υψηλό επίπεδο που της αρμόζει, με το μεγαλύτερο κακό να γίνεται φέτος οπου δεν επιτεύχθει καν το μίνιμουμ των στόχων. Η εθνική δεν είναι μέσα στις πρώτες επτά ευρωπαϊκές ομάδες που θα βρίσκονται στο επόμενο Μουντομπάσκετ, και πλέον εναποθέτει όλες τις της ελπίδες στις wild cards που θα δώσει η FIBA τον Δεκέμβρη σε τέσσερις χώρες. Με τις Κίνα και Βραζιλία να θεωρούνται ήδη φαβορί για τις δύο, η κατάσταση για την Ελλάδα περιπλέκεται καθώς εκτός απο εμάς υπάρχουν και η Ρωσία (3η στους Ολυμπιακούς), όπως και η Τουρκία (φιναλίστ του προηγούμενου Μουντομπάσκετ). Και όλα αυτά με το σκεπτικό οτι κανείς απο τα άλλα μεγάλα ονόματα δεν θα τερματίσει τελικά όγδοος στο φετινό Ευρωμπάσκετ. Με λίγα λόγια, η εθνική είναι υποχρεωμένη να ζητήσει πλέον ''ειδική πρόσκληση'' για να βρίσκεται στα γήπεδα της Ισπανίας, με μεγαλύτερο της ατού τις δημόσιες σχέσεις της ομοσπονδίας, όπως και την εν δυνάμει 4η θέση στην παγκόσμια κατάταξη που ακόμα κρατεί αλλά όχι για πολύ ακόμα. Επιπλέον, η Ελλάδα αντιμετωπίζει πια σοβαρό ενδεχόμενο αναγκαστικής συμμετοχής στα προκριματικά του επόμενου Ευρωμπάσκετ, παρέα με ουσιαστικά τριτοκοσμικές μπασκετικά χώρες. Ενός κακού μύρια έπονται θα έλεγε κανείς, για μια εθνική που καλείται πλέον να κάνει ολική ανασυγκρότηση, και να βρεί λύσεις στα απανωτά λάθη που έγιναν τα τελευταία έτη απο όλες τις πλευρές.