sportdata.gr:
sportdata.gr
Menu Guide - Είστε εδώ:
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΕΣ ->
ΕΛΛΑΔΑ ->
"Το προφίλ των αντιπάλων της Ελλάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο"

Το προφίλ των αντιπάλων της Ελλάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο

6/12/2013 sportdata.gr

Η ολοκλήρωση της διαδικασίας της κλήρωσης για το Μουντιάλ αφήνει την Ελλάδα με μια συγκρατημένη αισιοδοξία, καθώς ναι μεν θα μπορούσε να βρεθεί σε έναν πολύ καλύτερο όμιλο, απέφυγε όμως τα παραδοσιακά μεγαθήρια. Οι Κολομβία, Ακτή Ελεφαντοστού και Ιαπωνία θεωρούνται όλες τους υπολογίσιμες δυνάμεις, αλλά δεν παύουν να επιτρέπουν στην εθνική μας ομάδα να κάνει ρεαλιστικά όνειρα για μια πρόκριση στην επόμενη φάση. Με μια πρώτη ματιά, ο όμιλος θυμίζει αρκετά αυτόν του προηγούμενου Μουντιάλ, καθώς και τότε είχαμε κληρωθεί με ομάδες απο την Νότια Αμερική, την Ασία και την Αφρική. Αν υπάρχει πάντως κάτι που αυξάνει κατακόρυφα το ενδιαφέρον των ελλήνων φιλάθλων σχετικά με τα ονόματα της κλήρωσης, είναι το γεγονός οτι οι αντίπαλοι μας είναι σχετικά άγνωστοι σε εμάς. Ας δούμε συνοπτικά όμως το προφίλ των ομάδων που καλείται να αντιμετωπίσει η Ελλάδα το επόμενο καλοκαίρι στην Βραζιλία.

ΚΟΛΟΜΒΙΑ

Σε όλη την διάρκεια της προκριματικής φάσης όλοι κάναμε λόγο για την χρυσή γενιά των βόσνιων ποδοσφαιριστών, που σε τελική ανάλυση βρήκε την Ελλάδα αδύναμη να την αντιμετωπίσει. Κάτι ανάλογο ισχύει και για την Κολομβία, που μετά απο αρκετά χρόνια ανυπαρξίας βρίσκεται και πάλι στο επίκεντρο των ποδοσφαιρικών δρώμενων, και όχι αδικαιολόγητα. Η τρέχουσα 4η θέση στην παγκόσμια κατάταξη της FIFA, αποτελεί το φυσικό επόμενο της καλής δουλειάς που γίνεται τα τελευταία χρόνια απο τον Χοσέ Πέκερμαν, που έχει την τύχη να διαθέτει στο ρόστερ παίκτες παγκοσμίου κλάσης που θα μπορούσαν να αγωνιστούν σε οποιαδήποτε ομάδα του κόσμου. Το πρώτο όνομα που έρχεται στο μυαλό είναι σίγουρα ο Ρανταμέλ Φαλκάο, του οποίου η μεταγραφή το περασμένο καλοκαίρι στην Μονακό κόστισε 60 εκατομμύρια ευρώ, κάνοντας τον τον πιο ακριβοπληρωμένο κολομβιανό ποδοσφαιριστή στην ιστορία. Η μεσοεπιθετική γραμμή της Κολομβίας είναι αναμφίβολα το μεγάλο της όπλο, οπου συναντάμε παίκτες όπως οι Γκουαρίν και Ροντρίγκεζ στα χαφ, και μια πλειάδα επιθετικών λύσεων μπροστά. Είναι χαρακτηριστικό ότι ονόματα όπως οι Μουριέλ και Παμπόν δεν βρίσκονται στο πρώτο πλάνο της γραμμής κρούσης, εκεί που δεσπόζουν εκτός απο τον Φαλκάο και παίκτες όπως οι Γκουτιέρεζ, Μπάκα, και φυσικά ο Τζάκσον Μαρτίνεζ -αποκάλυψη της Πόρτο των τελευταίων ετών. Η Κολομβία τερμάτισε μόλις δύο βαθμούς πίσω απο την Αργεντινή στα πρόσφατα προκριματικά, κάνοντας ρεκόρ συγκομιδής βαθμών, και εξασφαλίζοντας άνετα την πρόκριση. Η μοναδική φορά που η εθνική Ελλάδος αντιμετώπισε τους κολομβιανούς, ήταν σε ένα φιλικό προετοιμασίας για το Μουντιάλ του 1994, με το σύνολο του Παναγούλια να ηττάται με 2-0 αν και πραγματοποίησε σχετικά καλή εμφάνιση. Την εποχή εκείνη μάλιστα, η Κολομβία είχε στις τάξεις της ποδοσφαιριστές όπως ο Ασπρίγια και ο Ρινκόν, προερχόταν απο ένα εμφατικό 5-0 στο Μπουένος 'Αιρες επι της Αργεντινής, και θεωρούταν ένα απο τα φαβορί της διοργάνωσης, χωρίς όμως να δικαιώνει εν τέλει τις προσδοκίες.

ΙΑΠΩΝΙΑ

Οι ασιατικές ομάδες θεωρούνται πάντα ο άγνωστος Χ για την Ελλάδα, και η Ιαπωνία δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Καθοδηγούμενη εδώ και τρία χρόνια απο τον ιταλό Αλμπέρτο Ζακερόνι ο οποίος και την οδήγησε στην κατάκτηση του Πανασιατικού Κυπέλλου το 2011, η Ιαπωνία θεωρείται η κορυφαία δύναμη του Ασιατικού ποδοσφαίρου την τελευταία δεκαετία. Το ρόστερ της αποτελείται απο ένα μείγμα ποδοσφαιριστών που αγωνίζονται στην J-League (ιαπωνική λίγκα) και στην Ευρώπη, με όλο και πιο πολλούς παίκτες να κάνουν το μεγάλο βήμα προς στην γηραιά ήπειρο τα τελευταία χρόνια. Δύο απο αυτούς είναι ο Καγκάβα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, και ο Χόντα της ΤΣΣΚΑ Μόσχας που αποτελεί και μεταγραφικό στόχο κορυφαίων ευρωπαίκών ομάδων. Η Ιαπωνία διαθέτει παίκτες ποιότητας σε όλες τις γραμμές, και η ραχοκοκαλιά της ομάδας αποτελείται απο παίκτες που αγωνίζονται στην Μπουντεσλίγκα όπως οι Ουκίντα, Σακάι, Χοσογκάι, Κιγιοτάκε και Χασέμπε που είναι και ο αρχηγός της ομάδας. Πρόκειται για ένα πειθαρχημένο σύνολο, με το βαρύ πυροβολικό στην επίθεση να θεωρείται ο Σίντζι Οκαζάκι (36 γκολ σε 72 συμμετοχές), που επίσης αγωνίζεται στην Γερμανία με τα χρώματα της Μάιντς. Η Ιαπωνία προκρίθηκε άνετα απο τον 2ο ασιατικό όμιλο συγκεντρώνοντας 17 βαθμούς και τερματίζοντας πρώτη, ενώ η μοναδική φορά που αντιμετώπισε ποτέ την ελληνική ομάδα ήταν στα πλαίσια του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών του 2005 κερδίζοντας την με 1-0.

ΑΚΤΗ ΕΛΕΦΑΝΤΟΣΤΟΥ

Αν και η Ελλάδα ουδέποτε έχει αντιμετωπίσει την Ακτή Ελεφαντοστού στην ιστορία της, η διαρκής παρουσία των παικτών της που αγωνίζονται εδώ και μια δεκαετία στην Ευρώπη ίσως να μην την καθιστά και τόσο άγνωστη στο ευρύ ελληνικό κοινό. 'Οπως η Ιαπωνία στην Ασία, έτσι και η Ακτή στην Αφρική θεωρείται η κορυφαία ομάδα της ηπείρου και μεγαλύτερη ελπίδα της Αφρικής όλα αυτά τα χρόνια. Ο 35χρονος πλέον Ντρογκμπά αποτελεί σίγουρα σήμα κατατεθέν της ομάδας, που διαθέτει ένα ιδιαίτερα γεμάτο ρόστερ με παίκτες υψηλού επιπέδου όπως οι Γιάγια και Κόλο Τουρέ, Ζερβίνιο, Ντούμπια, Τιοτέ και Καλού. Παρά τις υψηλές συστάσεις και το άριστο υλικό όμως, το σύνολο του Λαμουσί δεν έχει καταφέρει να ανταπεξέλθει στις προσδοκίες σε όποια διοργάνωση και αν αγωνίστηκε, ουσιαστικά χαραμίζοντας την πιο ελπιδοφόρα γενιά παικτών που έβγαλε ποτέ το ποδόσφαιρο της χώρας. Η αποτυχία στα προηγούμενα δύο Μουντιάλ είχε ως άλλοθι τις ομολογουμένως δύκολες κληρώσεις, αλλά η αδυναμία διάκρισης έστω στο Κόπα Άφρικα έχει γίνει αντικείμενο σκληρής κριτικής. Πολλοί παίκτες έχουν κατηγορηθεί ότι βάζουν τους συλλόγους τους πάνω απο την εθνική ομάδα, ενώ κάποιοι άλλοι κάνουν λόγο για απουσία πειθαρχίας. Αγωνιστικά πάντως η ομάδα καταφέρνει πάντα να δηλώνει παρών στα μεγάλα ραντεβού, έστω και αν δεν αποδίδει το εντυπωσιακό ποδόσφαιρο που θα περίμεναν κάποιοι αναλογουμένως των ονομάτων που υπάρχουν στο ρόστερ. Αχίλλειος πτέρνα της Ακτής Ελεφαντοστού είναι όπως σε όλες τις αφρικανικές ομάδες η άμυνα, με το πρόβλημα να ξεκινάει απο την θέση του τερματοφύλακα οπου η ομάδα ακόμη έχει ως βασικό τον μετριότατο Μπάρι της Λόκερεν.